Kolebka Ludzkości, informacje
Tutaj wszystko się zaczęło
 Kolebka Ludzkości nie jest jak
większość osób uważa jedną jaskinią.
Jest to grupa 13 jaskiń położonych w
niewielkiej odległości od siebie. Nazwy tych jaskiń to:
Sterkfontein, Swartkrans, Kromdraai, Bolt's Farm, Wonder Cave,
Minnaar's, Cooper's B, Plover's Lake, Drimolen, Gladysvale, Haasgat,
Gondolin i Motsetse. Dla uproszczenia będziemy traktować
Kolebkę Ludzkości jako jedną jaskinię.
Jaskinie w Sterkfontein i okolicach ( Kolebka Ludzkości ) należą do najbardziej obfitych w
znaleziska paleontologicznych miejsc na świecie. Jest to miejsce
gdzie pierwsze szczątki dorosłego "człowieka małpy"
zostały znalezione w roku 1936 przez Doktora Roberta Broom.
Okazało się później że ten unikalny system
jaskiń zawiera depozyty gleby osadzające się przez od
około 3.5 mln lat. Późniejsze prace wykopaliskowe
ujawniły prawie 500 czaszek ludzkich, zęby, szczęki i
skamieliny innych kości. Odkryto tam kilka tysięcy
skamielin niewielkich zwierząt, ponad 300 kawałków
skamieniałego drewna i ponad 9000 kamiennych narzędzi.
Znalezione narzędzia dostarczają wiele informacji na temat
rozwoju cywilizacji. Jest tam także wiele szczątków
współczesnego człowieka mające 100000 do 250000
lat. Początki jaskiń sięgają okresu około
2.5 miliarda lat temu. Wtedy to na terenie dzisiejszej Afryki
Południowej znajdowało się płytkie, ciepłe
morze. W tych wrunkach minerały znajdujące się w
wodzie takie jak wapń, magnez, żelazo osadzały się
na dnie. Skład chemiczny wody morskiej zmieniał się
powoli, co powodowało różnice w kolorach skał.
Później wapienne skały
pokryte zostały skałami kwarcowymi pochodzenia
wulkanicznego. Jaskinie zaczęły powstawać około
20 do 30 milionów lat temu, 50 do 60 metrów pod
powierzchnią ziemi. Morze zaczęło cofać się,
wymywanie skał wapniowych kontynuowane było przez wody
gruntowe. Powstał cały podziemny
labirynt jaskiń, wypełniony wodami gruntowymi. Z czasem
poziom wody zaczął się obniżać, jaskinie
wypełniły się powietrzem. Wejścia do tych
podziemnych korytarzy pojawiły się znacznie później
poprzez zapadanie się ziemi. Spływająca ze skał
woda zawierała wiele minerał'w, które to osadzały
się budując przepiękne stalaktyty i stalagmity.
Wejścia do jaskiń były bardzo wąskie, pokryte trawą i gałęziami stały
się pułapką dla różnego rodzaju zwierząt.
Zwierzęta te przeważnie ponosiły śmierć w
czasie upadku albo umierały na dnie z głodu. Ich szkielety
pokrywane były przez obsuwającą się ziemię
Więcej informacji na temat Kolebki Ludzkości znajdą Państwo w dokumencie pdf w j. angielskim:
Pobierz dokument 560kB Kolebka Ludzkości
|
