Mangusty
Mangusty i
surykatki żyją w grupach rodzinnych. W ten sposób jest im łatwiej
dostrzec niebezpieczeństwo i wychować młode. Także w grupie
mogą odstraszyć nawet dużo większego od siebie
drapieżnika. Jedzą owady i inne drobne bezkręgowce.
Surykatka (Suricata suricatta) - mały ssak drapieżny należący do rodziny mangustowatych, jedyny przedstawiciel rodzaju Suricata Desmarest. Występowanie surykatek: zamieszkują południową część Afryki, głównie pustynię Kalahari. W Afryce oraz krajach anglojęzycznych znana jest pod nazwą Meerkat. Ta nazwa wywodzi się z języka niderlandzkiego, a tłumaczyć ją można jako "kot jeziorowy". Obecnie ta nazwa w Holandii nie jest już używana.
 Opis surykatki: Smukła sylwetka, wierzch ciała jasnopopielaty z czarnym, poprzecznym pręgowaniem. Głowa biała, uszy czarne. Ogon żółty o czarnym końcu. Rozmiary długość ciała: 25-35 cm długość ogona: 17-25 cm Pożywienie Wszystkożerna, głównie owady i inne bezkręgowce, ale również gady, ptaki i ssaki uzupełnione pokarmem roślinnym. Tryb życia Prowadzi dzienny tryb życia, zazwyczaj w grupach zajmujących określone terytorium. Co najmniej jeden z członków grupy zajmuje pozycję w najwyższym punkcie terenu i pełni wartę. W razie niebezpieczeństwa strażnik wydaje odpowiedni do zagrożenia dźwięk, na który stado odpowiednio reaguje. Na terenie otwartym kopie nory, lecz gdy jest to możliwe, korzysta ze skalnych szczelin. Rozród surykatek: Ciężarne samice spotyka się w listopadzie i lutym. Ciąża trwa 11 tygodni, a w miocie rodzi się zazwyczaj 2 do 4 młodych. Długość życia surykatek dochodzi do 12 lat (średnio 7 lat). Wykorzystanie przez człowieka surykatek Młode surykatki łatwo oswoić. Wykorzystuje się je jako łowców gryzoni, co często robią Afrykańczycy. |